PK2: Remise, ja doe maar!

Zaterdag 7 oktober mocht het tweede aantreden tegen Delft 3. Op papier hadden zij een klein ratingoverwicht, maar dit was te verwaarlozen. Zoals in Xander’s verslag te lezen is, namen we de trein via Amsterdam zuid, omdat Woerden dat weekend niet beschikbaar was. Dit zorgde voor een kwartier extra reistijd, maar verder verliep alles soepel. Na ja het weer was niet geweldig om naar de speelzaal te lopen, wel ideaal schaakweer!

Elmer was verhinderd en Wesley speelde dit weekend in het eerste, we hadden echter goede invallers in de vorm van John Cornelisse en Leo van Houwelingen.

Het eerste rondje langs de borden bracht weinig inzicht in de stand van zaken, alleen bij Simon zag ik een scherpe Siciliaan, die wel is goed voor ons kon zijn. De andere borden waren op dat moment nog niets zeggend.

Simon was ook de eerste die klaar was, helaas niet met het gewenste resultaat. Simon dacht na een penning van de dame en koning te winnen, alleen had zijn tegenstander nog een truc: rokeren met schaak! De koning van Simon hadden geen velden meer en de partij was snel klaar. Een domper, want hier had meer ingezeten.

Ik zelf was als tweede klaar. Na een fout te hebben gemaakt in de opening had ik een moeilijke stelling, waarin wit veel ruimtevoordeel had en een keer met f5 had kunnen breken, wit verzuimde dit echter te doen en de stelling was daarna vrij gelijk, na wat stukken te kunnen ruilen, had ik ineens een fijne stelling. Dit gepaard met de tijdnood van mijn tegenstander zorgde ervoor dat ik mijn eerste punt van dit seizoen kon bijschrijven.

Dit waren de enige 2 partijen die voor de tijdscontrole klaar waren. Nu hoor ik u denken, de titel van de verslag klopt niet bij de bovenste twee partijen. Klopt, daar kom ik nog op terug.

Ik laat Hein Piet zelf aan het woord over zijn partij: Ik speelde een raar potje. In de opening reageerde ik te stereotiep op het originele spel van mijn tegenstander en moest een kwaliteit voor een pion inleveren. Gelukkig had mijn tegenstander heel lang nagedacht en in tijdnood ging hij lelijk de fout in. Ik won een pion én de kwaliteit en vervolgens nog een pion, zodat ik plotseling drie pionnen voor stond. Helaas waren de ongelijke lopers in het voordeel van mijn tegenstander en zo werd ik weer gedwongen een kwaliteit in te leveren, maar daar had ik wel drie pionnen voor. Helaas kon mijn sympathieke opponent eeuwig schaak afdwingen en dat deed hij zonder aarzelen, want een jaar of tien geleden had hij van mij verloren, zoals hij me na de partij toevertrouwde. Tja, het geheugen gaat na het 25ste levensjaar achteruit en schaken blijft een geluksspel. Op dit moment dus 1,5-1,5.

Hierna was John klaar, naar eigen zeggen speelde hij een saaie partij en hoefde er weinig woorden aan vuil gemaakt te worden. Hij kwam wat slechter uit de opening en kon door een leuke manoeuvre een remise-achtig toreneindspel halen waarin hij wat beter stond, het werd echter nooit meer dan remise. 2-2.

Nu was het aan Bert, Marijn, Erik en Leo om de nodige punten binnen te halen, dit leek echter een vrij lastige taak. Marijn stond wat beter en Erik had een klein ruimte voordeeltje, maar Bert stond vrij gelijk en Leo stond een volle pion achter.

Bert kreeg de volgende stelling op het bord.

Wit is aan zet. Bert speelde hier Dd2 om Df6 met Td1 te kunnen beantwoorden, hij zei zelf echter dat 0-0 waarschijnlijk beter was. Df6 kan namelijk tactisch beantwoord worden:

13. 0-0 Df6 14. Pb5 Tc8 15. Tc1 a6 16. Pxc7! Txc7 17.d5

Nadat zwart een paard op e6 had gekregen konden de witte pionnen niet meer vooruit, er werden nog een aantal stukken op b4 geruild en uiteindelijk was het een potremise stelling. Solide tegen hun sterkste speler. 2.5-2.5.

Daarna was Erik klaar. Hij had zijn stelling enigszins kunnen verbeteren en had een goed eindspel weten te krijgen van D+T+P en veel pionnen tegen D+T+L en veel pionnen waar de zwarte loper vrij passief was. De zware stukken werden geruild en dit zorgde voor een klein plusje in het eindspel omdat de zwarte loper nog steeds tegen zijn eigen pionnen aankeek. De tegenstander offerde echter een pionnen voor activiteit en Erik moest genoegen nemen met remise. 3-3.

Nog 2 partijen bezig, waarbij ik hoopte dat Marijn het zijn tegenstander nog even lastig kon maken, en Leo stond helaas verloren en daar hoopte ik op maximaal remise.

Marijn had de hele partij iets beter gestaan, alleen kon hij uiteindelijk niet de genade klap toe dienen. Daarna ruilde zijn tegenstander af naar een vrij gelijk eindspel waarbij beide kleuren 2 pionnen en een paard hadden. Vrij remise leek dit en het zag er even heel somber uit voor de einduitslag. De tegenstander van Marijn ruilde echter paarden en onderstaande stelling kwam op het bord:

B6 was hier winnend, helaas zag Marijn dit niet en werd de partij remise.

Als laatste was Leo dus nog bezig. Hij melde het volgende over zijn partij:

Mijn tegenstander Roland ten Have zette met wit de partij zonder veel ambitie op. Het kostte me dan ook niet veel moeite om met gelijk spel uit de opening te komen.

Ik koos er vervolgens voor om de stelling te compliceren in plaats van een klein voordeeltje te pakken in een rustige stelling. Van deze beslissing had ik al snel spijt.

Om de witte activiteit in te dammen, voelde ik me verplicht een pion te offeren. Deze actie pakte goed uit. Zeker nadat de witspeler een onnauwkeurigheid beging, en ik de pion terugwon.

Ondertussen had ik al echter een belachelijke hoeveelheid tijd verbruikt. Op zet 20 resteerden nog maar 5 minuten op de klok, en op zet 27 slechts 48 seconden. Tot de tijdcontrole moest ik overleven op de 30 seconden increment per zet.

Dit liep niet goed af. Na een paar onnauwkeurigheden, keek ik na het bereiken van de 40ste zet tegen een ruïne aan. Wit had in een eindspel van dame, toren en pionnen een pion meer en ook nog eens de veel actievere stukken die dreigend naar mijn koning keken. Veel hoop op overleving had ik niet meer.

Na lang nadenken, besloot ik torenruil aan te bieden, met als vervelende consequentie dat ik nog een pion zou gaan verliezen. Het leek me dat ik in een dame-eindspel de beste praktische kansen zou hebben op remise.

Ik zag echter te laat dat wit, nadat de torens van bord verdwenen, direct dameruil kon forceren door een pion terug te geven  Het resterende pionneneindspel zou dan kansloos verloren zijn geweest. Ik slaakte een onhoorbare zucht van verlichting toen wit deze afwikkeling miste. Daarna schuilde ik met mijn koning op f7 achter de witte pion op f6, terwijl de witte koning bloot stond aan continue schaakjes van mijn dame.

Ondanks 2 pionnen voorsprong leek er voor wit geen duidelijk winstplan aanwezig.

Op de 72ste zet berustte de witspeler in remise. In de slotstelling had hij onder andere een pion op d7 en zijn dame op c7, maar was er geen mogelijkheid meer om aan eeuwig schaak te ontkomen. De 4-4 was binnen. Met deze remise werd Leo de held van de dag en pakte hierdoor het enige matchpunt voor PK in de 2de ronde.

Aanstaande zaterdag mogen we aantreden tegen En Passant 2.

Daan Schönberger

DSC Delft 3 Paul Keres 2  
Kortis , W. (Wim)2182Both , A. (Bert)2149½ - ½
Meulenbroek , K. (Kim)2160Cornelisse , J.J.A. (John)2167½ - ½
Oranje , R. (Richard)2111Otte , M.W. (Marijn)2148½ - ½
Stam , H.J. (Hans)2135Kronemeijer , S. (Simon)19511 - 0
Barendse , T.J.M. (Ted)2097Oosterom , E. (Erik)2102½ - ½
Lisdonk van de, L.J.P.A. (Lucien)2034Schönberger , D.H.B. (Daan)20830 - 1
Buzing , P.C. (Pieter)2044Spek van der, H.P. (Hein Piet)2074½ - ½
Have ten, R.H.S. (Roland)2002Houwelingen van, C.L. (Leo)2016½ - ½
Gemiddelde Rating:2096Gemiddelde Rating:20864 - 4