Tim Lammens wint omnisimultaan

De eerste omnisimultaan bij Paul Keres was op het laatste moment op de agenda gezet. Dit omdat de voorzitter deze week naar een vrijwel onbewoond eiland vertrok, zodat de ALV uitgesteld moest worden. Gelukkig was Ronald Gouma bereid de avond te vullen met de organisatie van een omnisimultaan. In een omnisimultaan speelt een groep van (meestal) 5 spelers een halve competitie, maar dan simultaan: dus alle tien de partijen worden tegelijk gespeeld! Met vier groepen van vijf betekende dat dat de aula vol stond met veertig borden, dat uit alle hoeken en gaten klokken opgediept moesten worden en dat de spelers de hele avond van bord naar bord renden om overal op tijd hun zetten te kunnen doen.

Maar wat voor variant je ook bedenkt, sommige mensen hebben nu eenmaal talent voor het spelletje, en de ratingtoppers verzamelden zich al na de eerste voorronde in de eerste groep. De tweede voorronde bracht daar nauwelijks verandering in, omdat de achtervolgende groep geen uitschieters kende. In de finaleronde won Tim Lammens de onderlinge partij van Hugo ten Hertog, en daarmee werd hij de winnaar van dit evenement!

De tweede groep werd gedomineerd door het duel tussen John Cornelisse en mijzelf; wij troffen elkaar drie keer achter elkaar op hetzelfde bord en speelden zo een minimatch (1,5-1,5). De laatste partij viel echter in mijn voordeel uit, waardoor ik de tweede finalegroep won.

De winnaar van de derde finalegroep is mij helaas even ontschoten (Evert van Heel misschien?), maar de vierde werd in ieder geval gewonnen door Anton Rosmuller. Hij klaagde in de eerste ronde nog luidkeels over het format, maar na afloop oogde hij toch tevreden.

Al met al een geslaagde avond, die zeker voor herhaling vatbaar is.