PK1 ten koste van Zukertort 1 naar 50%

Zaterdag mochten we aantreden tegen Amstelveen. Ook zonder Matthew Tan en Lody Kuling (die om één of andere reden in het tweede team spelen) is dat een sterk team, maar goed, er moest gewonnen worden om uit de onderste helft te geraken. Helaas heb ik in de titel al weggegeven dat dat gelukt is, maar gelukkig nog niet hoe…

Als eerste was Wim klaar. In een scherpe Siciliaan waarin wit rücksichtslos f4 en e5 doorzette, leek hij op het eerste gezicht goed te keepen. Maar niets bleek minder waar. Hoewel de witspeler verklaarde de opening niet goed gespeeld te hebben, was Wim als eerste uitgeteld. 0-1 en Wim terug op 50%, maar goed, niet met een rijtje remises, dat wel. Ik zal hem niet gauw weer een fatsoenlijke speler noemen…

Evert haalde weer eens zijn tempoverlies Caro-Kann 1.e4 c6 2.d4 d5 3.e5 c5 van stal. Daar heb ik slechte herinneringen aan, getuige het experiment in ronde 4 tegen Max Euwe (al maakte mijn tegenstander het toen niet af). De charme van deze variant is mij als oud-Fransspeler echter wel duidelijk. Everts partij was hiervoor exemplarisch, omdat tegenstander Jelmer de zwarte opzet eigenlijk geen strobreed in de weg legde. Een Fransoos met een witveldige loper buiten de keten is altijd een feest. Dankzij deze overwinning komt Evert op 2 uit 2, gerekend vanaf het moment dat hij in het trotse bezit is gekomen van de juiste outfit. Daar kunnen alleen nog maar punten bijkomen!

Hugo kreeg 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lc4 Pf6 4.Pg5 d5 5.exd5 b5 op het bord, een variant voor avonturiers. Na het correcte 6.Lf1 (ja, die pion op g2 moet gedekt worden) h6 (6…Pd4 is een belangrijk alternatief) is de vraag wat te doen met het op hol geslagen paard. Er zijn zat mensen die het beestje opgeven en het af laten maken door middel van 7.Pxf7, maar hier werd het een tweede leven gegund met een terugtocht: 7.Pf3. (Mocht dit raar overkomen, Sanne is dierenarts: dan pik je wel eens wat op.) In de partij volgde 7…Dxd5 8.Pc3 Dd6, daar waar de hele wereld 8…De6 speelt. Desondanks leek zwart voldoende compensatie na de opening te hebben voor zijn structurele zwaktes, maar zoals wel vaker in deze variant ging hij uiteindelijk ten onder aan de eigen gecreëerde zwakte op de 5e zet. Voor een ieder die nog iets wil leren van dit verslag, aanschouw de techniek van Hugo! Merk op hoe zwart gedecideerd wordt weggetikt.

32…Td8 33.Tc2 Td4 34. a3 f5 35.Kf3 Td3+ 36.Kf4 Txa3 37.h4 Ta4 38.Tb2 Kc6 39.h5 Ta1 40.Kxf5 Tg1 41.Tb3 Tg2 42.h6 Th2 43.Kg5 Th3 44.b5+ Kd6 45.Tb4 Txg3+ 46.Tg4 Th3 47.Th4 Tg3+ 48.Kf6 1-0

Van de partij van John heb ik niet heel veel meegekregen, anders dan dat hij op een gegeven moment op een kwaloffer aanstuurde in ruil voor actieve stukken en een pion op de 6e rij. Of zoiets objectief nu volledig door de beugel kan of niet, praktisch bleek het voldoende voor remise.

Nagekomen app. van John: Zit er nu pas naar te kijken, vandaar geen eerdere input.

Al een paar zetten bezig met het idee Te5 (als mogelijk Pd6 en Te8!), maar dat idee leidde tot niets meer dan 0.00. Dame terug naar e3 (zij wil naar d4) even gemist. Au. Verder leuk potje.

De stand werd weer gelijkgetrokken door wat zich naast mij afspeelde op bord 4. Marijn had een soort Konings-Indische opstelling ingenomen, maar had veel tijd nodig om zinnige zetten te blijven doen in het middenspel. Ik denk dat de witspeler een paar keer wat doortastender had kunnen zijn, want hoe het nu ging, kwam zwart nog best aardig door deze partijfase heen. Maar ja, dat kostte wel de nodige tijd en zoals Hugo kan beamen: die Uhr ist auch ein Figur. Een paar missers in tijdnood en de nul was een feit. Hoe herkenbaar was het om Marijn tegen zichzelf te zien schaken: wat zich hier opbreekt, is het gebrek aan wedstrijdritme. Acht jaar geleden was dat wel anders en bleek dat Marijn met een beetje oefening heus een potje kan schaken. Nu de plicht roept, zal het allicht lastiger zijn om de tijd ervoor te vinden, maar Marijn, af en toe een potje doet wonderen!

De 3,5 kwam op mijn conto op het scorebord. Ik koos voor een solide opstelling, waarop mijn tegenstander de boel wilde forceren en een waar zenuwblokje creëerde met e5 en d5 tegenover mijn centrumpionnen. Dat maakte de te kiezen voortzetting tot een luxeprobleem. Na een hoop geruil kreeg ik met een pion meer een toren op de 7e rij en leken de ongelijke lopers van ondergeschikt belang. Het blijft altijd opletten, en een paar keer had het wat nauwkeuriger gekund, maar toen er net na de 40 een tweede pion af zou gaan, hield mijn tegenstander het voor gezien.

Xander speelde de Nimzowitsch variant van het Bogo-Indisch met 6…Pc6 7.Pc3 d5 8.Lg2 dxc4. Vaak speelt wit dan rap een keer Pe5 om de druk erop te houden. Dat gebeurde niet en zoals wel vaker in dit soort stellingen heeft wit zo rond zet 20 een harmonieuze stelling, maar hoe kom je verder? In de partij ging wit zich richten op de damevleugel met Pe4-c5-a6, maar zoals Xander terecht aangeeft is die kant van het bord van zwart en stond het paard 2 zetten eerder beter (op e4). Na wat schermutselingen de volgende stelling met commentaar van de Meester zelf.

42…g4! De witte koning komt nu in nauwe schoentjes. Er komen nu mat-achtige varianten in de stelling.
43.Pe5 d3! “A passed pawn is a criminal which should be kept under lock and key. Mild measures, such as police surveillance, are not sufficient.”
[JB: gezien de gespeelde variant – en in het algemeen – een passende quote]
44.Pxd3 Pd6+ 45.Ke3 Pf5+ 46.Kd2 Tcd7 47.Ta3 Pxg3 48.Tg2 Pe4+ 49.Ke3 Pd6
Na een fijne paardencarrousel kan wit zijn stelling niet meer bij elkaar houden. De extra pion die eerder in de partij op c4 heeft gestaan, duikt nu ineens op g4 op en zal de partij beslissen.
50.Ke2 Pb5 51.Ta5 Pd4+ 52.Kf1 Pf5
52…Pb3! Wel gezien en dus erg vreemd dat ik dit niet speelde. Het wint een vol stuk en zou de bekroning zijn geweest van de rit met het paard. Wit kan opgeven. Om de één of andere reden dacht ik dat Pf5 nauwkeuriger was. Voor straf moest ik nog 20 zetten extra spelen.
Wat hij dan ook beheerst deed: 4,5-2,5.

En dan Paul. O, die Paul. Na de opening stond hij slechter dan slecht, hij had bovendien op geheel onkarakteristieke wijze g5-g4 voor zijn eigen koning gespeeld en in het centrum had zijn tegenstander ook geen misselijk positioneel overwicht. Maar Paul toonde zich het rattenshirt waardig: hij bleef zetten doen. En dan niet zo maar zetten, nee, steeds een speldenprik hier en daar, continu de tegenstander bevragend wat te doen. Merkwaardig genoeg kantelde de partij richting eindspel niet alleen tot binnen de remisemarge, maar Paul ging daar nog even stevig doorheen en zette een toreneindspel soepel naar zijn hand. We noteren een vals punt. Daarmee was de 5,5 binnen!

Restten nog de partijen van Raymond en Bert. Allereerst Raymond. Wie de interne een beetje volgt, weet dat hij daar op 1 staat. Die man is ontketend! Ook deze keer kwam hij goed uit de (Schotse) opening, zoals we van hem gewend zijn. Maar op het moment suprême (zwart is onderontwikkeld, wits stukken staan gretig klaar om binnen te dringen) grijpt Raymond mis: in plaats van een dynamische breekzet wordt een rustige paardmanoeuvre uitgevoerd. Tegenstander Florian maakt daar dankbaar gebruik van en weet met stoïcijnse gemoedsrust zijn spul ook te ontwikkelen. De balans wordt niet meer verbroken: 6-3.

Als laatste was Bert bezig. Dat viel te verwachten, want in een soort van Slavisch haalde hij rustig een loper op. Dat werd een marathonwinstpartij à la Carlsen, dat kon niet anders. Maar nee hoor, Bert ging voortvarender te werk – daar kan onze wereldkampioen een voorbeeld aan nemen. Maar ja, dan is er altijd nog zoiets als de Afronding, en laat die Carslen dan weer wat beter toevertrouwd zijn. Na wat tactische schermutselingen in het middenspel komt uiteindelijk de volgende materiaalverhouding op het bord.

Waarom gaat die koning nou niet gewoon mat? Wacht eens even, hoe zit dat met mijn eigen koning? Zo moet dat ongeveer in Berts hoofd gegaan zijn. Hij speelde De1?? in plaats van de diagonaal b1-h7 eens goed te beschouwen en John Nunns (ik ben geneigd bij een Engelse naam John Nunn’s te typen, maar blijf bij mijn moedertaal) LPDO toe te passen: Th8+!. Er volgde Tbc6, wederom met een dreiging op de onderste rij. Nu is Td8 vermoedelijk de handigste en moet wit genoegen nemen met wat stappen terug. Echter, na het gespeelde De5?? kan de koning weliswaar weglopen, maar niet over de meest handige lijn.

En zo mocht Amstelveen nog ontsnappen met 6-4.

De titelstrijd lijkt overigens beslist te zijn: BSG denderde met 7-3 over De Toren Arnhem heen en staat daarmee 2 Matchpunten op hen voor. Er is geen reden om aan te nemen dat deze machine met drie ronden te gaan nog stokt. Bovendien moet De Toren in de laatste ronde nog tegen ons…

 Zukertort Amstelveen 12214Paul Keres225446
1.FM Stan van Gisbergen2287IM Hugo ten Hertog244701
2.FM Sybolt Strating2299IM Xander Wemmers245001
3.Dennis Brouwer2179FM Jan Breukelman235901
4.Fitzgerald Krudde2326FM Marijn Otte216510
5.Colin Stolwijk2146Bert Both217210
6.CM Paul-Peter Theulings2093Paul Hommerson223101
7.Florian Jacobs2234Raymond de Rooij2175½½
8.Tjark Vos2191Willem van de Fliert218610
9.FM Sander Los2212John Cornelisse2126½½
10.Jelmer Sminia2175CM Evert Rademakers223201