Paul Keres 2 blijft in de tweede klasse

Simon Kronemeijer

Paul Keres 2 beleefde een bijzonder prettige dag aan de wedstrijd tegen De Toren. Deze vereniging speelt in de Steenen Kamer, een tuindershuisje aan de zuidelijke Rijndijk in Arnhem. Een mooie groene omgeving, gul verlicht door de lentezon, en voor de deur bevond zich bovendien het uitgebreide terras van het aanpalende pannenkoekenrestaurant. U begrijpt dat enkele spelers moeite hadden om zich op het afgesproken tijdstip naar binnen te slepen.

De Toren wijdt zich met name aan het opleiden van jeugdtalenten en heeft daarvoor de topspelers Willy Hendriks en Theo Hommeles in huis gehaald. Deze leiden tevens het eerste team, een zestal dat met steeds wisselende jeugdtalenten aangevuld wordt. Anton had de taak gekregen om Hendriks te bestrijden en nam strijdlustig tegenover hem plaats. Het duurde even voordat Hendriks hem ervan overtuigd had dat hij aan het verkeerde bord zat. Hendriks was namelijk uitgeweken naar bord drie. Anton kwam deze klap niet meer te boven en verloor op bord 1 kansloos van Beeke. Hendriks kwam er niet mee weg; op bord drie had ik namelijk onze andere Hendriks-specialist geplaatst, Rijk Schipper, die vorig jaar in het derde remise tegen hem had gespeeld. Dat resultaat herhaalde hij vrij moeiteloos.

Mijn eigen partij verliep ook gesmeerd. Na twaalf zetten theorie besloot mijn tegenstander, die de Draak had gespeeld, dat het nu tijd was voor harde actie en hij speelde d6-d5. Hij had goed berekend dat dat geen stuk verloor, zoals op het eerste gezicht leek. De geforceerde afwikkeling liet hem echter zonder verdedigende stukken rond zijn koning achter, waardoor de opmars h4-h5 beslissende kracht kreeg. Van enig tegenspel was geen sprake, zodat ik enkel standaardzetten hoefde te spelen om twee pionnen op te halen. Het eindspel gaf geen problemen meer.

Optimistisch dacht ik dat we dan ook wel zouden winnen. Niet echt. Hugo was bijvoorbeeld helemaal in de knoop gelegd door een binnendringend paard op c6. Met veel geknutsel wist hij dit paard weg te ruilen, maar de overgebleven stelling bleef benard: een zwart paard op b8 was totaal verlamd door witte pionnen op a4, b5 en c6! Waarbij c6 bovendien een vrijpion was. Wit bleef echter hardnekkig weigeren een knock-out uit te delen en speelde wat met zijn dame op en neer. Hugo zag zijn kans schoon en bood remise aan! En jawel, wit accepteerde het. Er waren wat verzachtende omstandigheden voor hem (weinig tijd, matige loper, tekort aan centrumpionnen), maar toch is dat niet de manier om wedstrijden te winnen.

Erik speelde ook remise, maar ik weet niet precies hoe en waarom. Erik is altijd moeilijk te volgen. Dat komt doordat hij driekwart van zijn bedenktijd in de eerste tien zetten steekt. Er gebeurt dus een hele tijd niets, en daarna opeens heel veel, maar je moet dus wel precies op het juiste moment kijken.

Mark zat op bord twee, om Hommeles op te vangen, maar ook die was tactisch weggestopt, op bord 4. Mark liet zich niet van de wijs brengen en bouwde een stevig muurtje op. Omdat wit weinig ondernam kreeg Mark langzamerhand voordeel op de damevleugel en even leek de witte stelling in te storten. Een zetverwisseling dwong Mark echter om een eeuwig-schaakcombinatie te lanceren.

Evert was nu tegenover Hommeles terechtgekomen. Daar had hij zich niet op voorbereid, want de man speelt van alles. Deze keer bouwde hij een solide blokje stukken rond zijn dame en stuurde zijn g-pion naar voren om het zware werk te doen. Als ik zoiets doe, word ik uitgelachen en matgezet, maar Hommeles kan het. Evert reageerde door zijn paard op b2 te offeren, ook iets wat niet bij mij op zou komen. Ik heb kortom niets van deze partij begrepen. Hommeles won, dat wel.

We stonden dus achter, met alleen Hein-Piet nog aan het werk. Hij beweert regelmatig dat schaken een geluksspel is. Eerder dit seizoen hield hij een stelling remise waarin zijn tegenstander mat in twee kan geven. Deze keer was hij in een dame-eindspel beland. Zwart had de remise voor het grijpen; via een schaakje een pion pakken en een gevaarlijke vrijpion maken, en dan moest Hein-Piet wel eeuwig schaak geven. In een vreemde hersenkronkel verwarde zwart echter "remise" met "dameruil", alsof pionneneindspelen altijd remise zijn. Dat moet je toch tenminste even narekenen. Hein-Piet won dit eindspel achter elkaar.

Dat betekende 4-4, een resultaat dat uiteraard gevierd werd bij het voornoemde pannenkoekenrestaurant. Dankzij de overwinning van WSC op Promotie weten we nu ook dat dit genoeg is voor handhaving. Paul Keres 2 blijft in de tweede klasse!

 De Toren  2138  Paul Keres 2  2056

4 – 4 

 Bob Beeke  2171  Anton Rosmuller  2072

1-0 

 Bram van de Velden  2216  Mark Uildriks  1956

0,5-0,5 

 Willy Hendriks  2431  Rijk Schipper 2141 

 0,5-0,5

 Theo Hommeles  2411  Evert van Heel  2054

 1-0

 Bart van Onzen  2015  Hein-Piet van der Spek  2079

 0-1

 Thomas van Nispenrode  1984  Erik Oosterom  2129

 0,5-0,5

 Justin Günther  2015  Simon Kronemeijer  2007

 0-1

 Rein Visee  1857  Hugo ten Hertog  2008

 0,5-0,5