Code Rood: wie niet sterk is, moet wel heel dom zijn…

Door een tactische opstelling van de tegenstander, liep PK Vijf in de 3de ronde averij op (zie o.a. http://www.bsg-bussum.nl/bsg-behaalt-1e-matchpunt/) Hierdoor liep de achterstand op de huizenhoge titelfavoriet Magnus op tot een vol matchpunt én 2 bordpunten. Tijd om dit op een besneeuwde dinsdagavond, ergens in het duistere Leidsche Rijn recht te gaan zetten.

Nu is Magnus eigenlijk een maatje te groot voor de 1st klasse SGS. Met 5 spelers van 2000+, waarvan 3 met Meesterklasse-ervaring, aangevuld met tientallen jeugdtalenten, ben je bij voorbaat kansloos. Zeker als je je sterkste speler (1900+) moet missen en je verder hooguit 4 spelers met 1800+ hebt (waarbij ik voor het gemak maar even negeer dat ik zelfs die rating niet meer kan evenaren…) Kortom, tijd voor een list. En dan maar hopen op een topdag….

De tactiek: 3 spelers opofferen aan de eerste drie borden. Die hebben dan een ‘leuke’ avond tegen 2200+, waarbij ze vrijuit en straffeloos mogen proberen. Vervolgens de minst lage ratinghouders op de borden 4 en 5, een ratingverschil van 200 punten is immers nog praktisch overbrugbaar. En dan maar hopen dat de borden 6 tot 8 een topdag hebben en scoren aan de staartborden.

Als teamleider offer je jezelf dan als eerste op door aan bord 1 plaats te nemen tegenover een bijna 2400 speler. In een opening waarin ik twee weken eerder voor de SGS beker tegen Bussum geen enkele kans kreeg tegen een (eveneens) 1700-speler, bereikte ik deze koude avond (bij binnenkomst stond de thermostaat op vriezen) ditmaal de volgende stelling:

De zwarte toren moet wijken, ik win pion c5 en de zwarte stukken staan vervolgens niet zo lekker. Kortom, tijd om achterover te leunen en eens rond te gaan kijken hoe het met mijn teamspelers gaat (dan zie ik straks wel weer hoe ik ook deze stelling ga verkloten…)

De taak voor Jaap (5) was eenvoudiger geworden. Magnus had een 2000-spe(e)l(st)er op de bank gehouden en daarover een Leidsch Rijner geplaatst, die op ’n blauwe maandag zelf nog even bij PK intern had gespeeld. Hij begon met 20 minuten minder, maar na 15 zetten had hij al 20 minuten meer op de klok, en een vorstelijke stelling.

Alwin (7) trof ook een clubgenoot, maar dan 1’tje die – net als Alwin – bij Oud Zuylen intern speelt. Een jeugdtalentje. Hierover zei hij later: ik vermoed dat mijn tegenstander, de jonge Nils, zich enigszins had voorbereid. Ik had al eerder tegen hem gespeeld en hij perste steeds weer grootmeesterzetten uit de opening.” Het zag er inderdaad niet echt hoopvol uit.

Gerard (8) kwam tegen een oud-Rode Loper (Magnus had uiteindelijk maar twee jeugdtalenten in de opstelling, er wonen immers ook nog ‘gewone’ schakers in Leidsche Rijn) best aardig uit de opening, maar gaf plotsklaps twee pionnen kado, zonder compensatie (althans ik zag die niet, en hij zelf ook niet, vertelde hij achteraf…)

Ger (6) en Klaas (4) waren allebei (met zwart) verwikkeld in onduidelijke stellingen. En Pascal (2) en Guus (3), die als oud SMB’er dus ook tegenover 3 oud-clubgenoten zat, vochten als leeuwen, maar juist die dag was in het nieuws dat het ook met vechtende leeuwen slecht kan aflopen…

Pascal ging als eerste ‘door de hoeven’. Hierbij zijn stelling na zet 19

Er valt een loper. Pascal rekte het nog tot zet 28… (0-1)

Over het volgende drama zei het slachtoffer het volgende: ” Toen kon ik de verleiding van een “geinig” zetje niet weerstaan, en hij kwam ineens helemaal los.” De rest van het commentaar zal ik besparen, dit om de speler tegen zichzelf in bescherming te nemen… (0-2)

Guus, die jarenlang ongeslagen wist te blijven in de SGS, wist dat het einde van die reeks onvermijdelijk moest komen. Want ondanks veel tegenstand ging het uiteindelijk toch mis. 400 ratingpunten verschil is dan uiteindelijk té veel… (0-3).

De 0-4 volgde bij Alwin, die daarover zei: “Dinsdagavond was een schermutseling om snel te vergeten. Ik kwam later iets beter te staan, deed twee onzorgvuldige zetjes en ging ten onder. Het viel me wel op dat zijn spel een stuk completer is geworden. Hij strafte mijn fouten keurig af en wikkelde het zaakje technisch goed af. Dus ik hoop van harte dat hij nog veel beter wordt, zodat mijn nederlaag steeds nietszeggender wordt in de loop der schaakgeschiedenis.”

Kortom: code donkerrood (!)

Zelf was het mij nog steeds niet gelukt om mijn goede stelling te verkloten. Die zag er inmiddels als volgt uit:

Zwart had inmiddels een loperpaar en ik een paar kwallen. Het winstplan is simpel. Ik offer een toren terug op d5 en win vervolgens met mijn vrije e-pion. Het enige punt waarover ik nog kan struikelen is de tijd. Daarvan heb ik zoals gebruikelijk niet zo heel veel meer over, maar ik krijg elke zet 10 seconden increment. Op Chess.com krijg ik ‘maar’ 5 seconden extra per zet, maar dat is geen belemmeringen om dit soort stellingen eenvoudig uit te tikken.
Ik was dan ook vol zelfvertrouwen, maar zag absoluut niet aankomen hoe dit keer mijn partij om zeep geholpen zou gaan worden…

47. Td5x ed5x 48. Df6+ Niks mis mee, maar direct e6 is nog harder 48. … Kh6 (Kg8 e6!) 49. Dg5+ even 20 seconden extra pakken 49…. Kg7 50. Df6+ Kh6.

En toen gebeurde er iets wat ik absoluut niet had verwacht en dus ook niet zag aankomen: de klok viel uit (!)

(blijkbaar brandden er ergens wat draadjes door…)
Gelukkig zag ik het direct en ging mijn tegenstander, bij gebrek aan een wedstrijdleider, zelf op zoek naar een vervangende klok.

“Fijn, extra tijd!”, dacht ik nog, maar verder kwam m’n denkproces niet meer, want ook bij mij brandden de draadjes door…. Ik zag nog wel dat ik in ieder geval eeuwig schaak heb, maar verder dan 3 ply diep kon ik niet meer denken. Wel realiseerde ik mij dat we 0-4 achter stonden en dat eeuwig schaak direct tot verlies voor het team zou leiden.

De borden 4,6 en 8 stonden onduidelijk, althans de laatste keer dat ik die had gezien, en dát was al enige tijd geleden.
Overleg met m’n teamleider was onmogelijk, althans dát ben ikzelf…

Als ik doorspeel en een winstpoging doe, dan zul je vervolgens zien dat ik snel iets weggeef of dat die 10 seconden increment ruimschoots onvoldoende zijn omdat ik niet meer dan 2 zetten diep kan denken. En hoe haal je een dame als de enige dame in de buurt de dame achter de bar is (want bord 2 én 3 hadden al hun materiaal meegenomen naar de analysezaal)

In een vlaag van verstandsverbijstering stelde ik vervolgens voor om het probleem op te lossen door er dan maar remise van te maken (?!?), waarna m’n tegenstander een extra lading olie op ’t vuur kieperde door dit remise-aanbod te weigeren….

“Maar ik kan remise forceren door eeuwig schaak”, waarna mijn ‘opgave’ alsnog werd geaccepteerd (0,5-4,5).

En dan zie je ineens weer dat h5 wint. Of nog beter, gewoon doorlopen met pion e6.
En dan staat bord op en steekt zijn duim op (1,5-4,5).

(Hij mailde mij een stelling toe, die er zo uit zag, ongeveer wat ik die dinsdagavond ook dacht…
Vervolgens heeft hij mij de stelling op de clubavond nogmaals gegeven, maar die ben ik kwijtgeraakt…)

XHGFEDCBAY 1R+-+-tR-+! 2+KzPL+-zPP” 3P+-+-+-+# 4+-+-wq-+-$ 5-+nzPp+-+% 6vLp+p+-+-& 7-+p+-wQpzp’ 8tr-+r+-+k( xhgfedcbay

Gevolgd door bord 8, gezicht als een oorwurm, maar vervolgens tot een knikje én een glimlach (2,5-4,5).

Gloeiende, gloeiende, gloeiende, als bord 4 nu ook nog wint, dan hadden we toch nog 4-4 kunnen bereiken als ik niet zo oliedom was geweest om ‘op te geven’….

Laten we eens kijken of bord 4 inderdaad nog winstkansen had in de slotfase:

Zwart staat inderdaad beter. Na ef3x gf3x fe3x Te3x Tf3x wint zwart zelfs een pion. Zwart koos echter voor Te8 waarna wit zich alsnog wist te redden en remise hield (3-5)

Gelukkig hebben we nog twee maanden om onze wonden te laten herstellen. Dan pas gaat de competitie weer verder. Of de teamleider van PK 5 ook de Kerst haalt, staat nog ter discussie….