Paul Keres 2 nagelbijtend naar kampioenschap

In mijn verslag over de vierde ronde schreef ik al dat het een race naar de finish zou worden. De drie favorieten hadden elkaar toen elk twee punten afgesnoept en zouden alleen nog zwakkere teams krijgen. In een buitengewoon onwaarschijnlijk scenario werden de resterende 15 wedstrijden van deze teams ook allemaal door de sterkere partij gewonnen. ’t Pionneke legde daarbij een buitengewone stabiliteit aan de dag en won steeds met 5-3 of 6-2. Paul Keres 2 en Dubbelschaak wonnen soms met een benauwde 4.5, maar op andere momenten zetten ze de tegenstanders weg met grote cijfers. Vooral de geweldige eindsprint van Dubbelschaak viel op: tweemaal 7.5-0.5!

Ze moeten toch even gehoopt hebben dat dat genoeg was. In de laatste ronde had Paul Keres 2 weliswaar een voorsprong van 2.5 bordpunt te verdedigen, maar onze tegenstander HMC 3 was in elk geval op papier “best of the rest”. En we hadden er ook alle moeite mee. Het is een klein wonder dat we hier 5 punten bij elkaar speelden, precies genoeg om gelijk te komen met Dubbelschaak. De onderlinge wedstrijd besliste vervolgens in ons voordeel. ’t Pionneke had een betere tiebreak, maar die hadden weer te weinig bordpunten.

De wedstrijd begon niet ongunstig. Andries kreeg zijn favoriete opening op het bord en won snel een pion. Wit wist geen compensatie te vinden en Andries rolde hem rustig op. Anton stond nog eerder gewonnen; een pluspion bij prima stelling. Maar ja, we weten dat Anton soms zijn interesse verliest als de stelling gewonnen is. Zwart begon links en rechts onrust te stoken en wist zich naar remise te rommelen.

Wim won ook weer. Hij heeft nu vijf punten op rij gescoord en de laatste tijd zijn zijn tegenstanders volledig kansloos. Het duurde even, want zwart probeerde zich te redden door een stevig metselwerk op te bouwen, maar Wim vond feilloos de gaten in de zwarte linies, veroverde een kleine kwaliteit en dat bleek ruim voldoende.

Tegenvallers waren er op bord 2 en 3. Max Viergever stond eerst wel prima, leek mij, maar allengs werd het minder en raakte hij bovendien in tijdnood. Op zet 38 ging hij zelfs door de vlag, wat de zaak er niet beter op maakte. Zijn protesten dat het aan de klok lag werden niet gehonoreerd. Invaller Dirk de Beer had de opening prima gespeeld, maar raakte onder druk na zijn lange rokade en kwam er niet meer uit.

Onder druk uitkomen is meer de specialiteit van Elmer. “Druk” is nog een zwak woord. Elmer had een soort handbalverdediging op de onderste twee rijen. Dat is weinig ruimte voor 8 stukken en 5 pionnen. Wit had vijf rijen, een mooie tijdvoorsprong en prachtig stukkenspel. Toch sloeg Elmer, met 3 minuten voor 15 zetten, remise af. Bordpunten konden tenslotte belangrijk zijn, meende hij. Achteraf is het maar goed dat Hein Piet toen net even niet in de buurt was, anders had Elmer dit genereuze aanbod zeker moeten accepteren. Nu speelde hij door en bleek dat wit geen afmaker was, zich in de war liet brengen en ook geen pion wilde slaan. Plotseling haalden de zwarte paarden uit, de stelling knapte zienderogen op en wit blunderde geschrokken een stuk weg. Soms zit het mee.

3.5-2.5 dus, maar de winst was nog ver, want ik had mijn stelling in tijdnood volledig verprutst. En het ging nog wel zo goed. Met geduldig manoeuvreerwerk had ik lopers, torens en pionnen op de vijandige koning gericht. Ik had de winnende combinatie ook gezien, maar op het beslissende moment durfde ik niet door te pakken en sloeg in plaats daarvan een irrelevante pion, die direct teruggewonnen werd met goed spel voor zwart. Ik gaf dat niet toe en offerde impulsief een kwaliteit, waar ik in het geheel niets voor terugkreeg. Zwart had echter duidelijk moeite met de omschakeling naar het eindspel, want in twee zetten gaf hij mij de kans toren en lopers te activeren en twee bonuspionnen op te rapen. Daarna was het nog steeds hoogstens remise, maar zwart liet zich hypnotiseren door de dreigende aanblik van drie verbonden vrijpionnen, speelde te passief en werd opgerold.

Yme-Jan speelde op bord een lekkere scherpe partij, met veel actieve lopers en dames. Een voortdurend steekspel van kleine dreigingen. Langzamerhand verdwenen er steeds meer pionnen en de positie van Yme-Jan’s koning op e8 begon er twijfelachtig uit te zien. De rondcirkelende zwarte stukken hielden echter de verdediging gesloten en creëerden zoveel tegendreigingen dat wit niet verder kwam. Remise, wat achteraf dus precies genoeg was voor het kampioenschap.

TPaul Keres 22132HMC Calder 3201853
1.Yme Jan Jellema2217Raymond de Rooij2184½½
2.Max Viergever2083Piet van Eijndhoven198701
3.Dirk de Beer2217Ronnie de Hoog205001
4.Anton Rosmuller2084Jeroen van den Bersselaar2136½½
5.Andries Mellema2160Derk-Jan Morelis188310
6.Willem van de Fliert2116Gert de Rooij202710
7.Elmer van Veenendaal2103Tonnie van den Heuvel187910
8.Simon Kronemeijer2072Matthijs Dijkstra200210